عدم باردهی و یا ریز ماندن میوه های انگور بعلت کمبود بر

در انگور بعد از کمبود روی، کمبود بر مطرح است. در خاک های با بارندگی زیاد، کمبود بر بیشتر اتفاق می افتد.

تلیقیح و افت های تولید مثلی به کمبود بر خیلی حساس اند.

حبه ساچمه ای شدن (حبه های ریز و رشد نکرده انگور در مرحله فروت ست) Shot berry ، سرخشکیدگی نوک سرشاخه و رنگ پریدگی (زرد شدن) مابین رگبرگ ها از نشانه های کمبود بر در درختان انگور می باشد.

در سال های با بارندگی زیاد، کمبود بر شایع است چون بر بیشتری از ناحیه ریشه شسته می شود.

علاوه بر باران، بارش برف و یا آب حاصل از ذوب برف موجب کاهش سطح بر در محیط ریشه می شود و تاکستان هایی که با این آب ابیاری می شوند خطر بیشتری نسبت به شرایط کمبود بر دارند.

بر در رشد لوله گرده در طی گلدهی نقش دارد و درختان انگوری که از این ماده غذایی دچار کمبود باشند خیلی از دانه های ان در خوشه حبه ساچمه ای یا حبه ریز می شود(دانه های بزرگ در کنار دانه های کوچک روی خوشه دیده می شود).

وقتی کمبود بر شدید باشد درخت انگور تقریبا هیچ محصولی تولید نمی کند.

نشانه های ظاهر شده در برگ های انگور در بهار شامل:

کوتاه شدن شاخه ها

متورم شدن میانگره ها یا میان بندها و اینکه گاهی اوقات نوک ان ها خشک می شود.

رنگ پریدگی زرد و نامنظم بین رگبرگ ها بوجود می آید

کمبود بور به راحتی با سایر اختلالات اشتباه گرفته می‌شود (تجزیه دمبرگ به تعیین آن کمک می‌کند).

دو نوع کمبود: ۱.) موقت، اوایل بهار و ۲.) کمبود اوایل تا اواسط تابستان. ۱.)

کمبود موقت، اوایل بهار: رشد شاخه‌های کوتاه و بدشکل، زیگزاگ، پس از باز شدن جوانه‌ها ظاهر می‌شود، شاخه‌های جانبی متعدد از شاخه‌های کوتاه، سپس شاخه‌ها تا اواخر بهار به طور طبیعی طویل می‌شوند. بیشتر پس از زمستان‌های کم‌باران یا در خاک‌های کم‌عمق (فکر کنید ناشی از کمبود ناشی از خشکسالی باشد) شایع است. برگ‌های پایینی می‌توانند بدشکل باشند، علائم در بین گونه‌ها متفاوت است: برگ‌های بادبزنی شکل گرناش با کلروز بین رگبرگی؛ برگ‌های سفید چنین ظاهری بادبزنی شکل و رگبرگ‌های برجسته دارند.

۲.) کمبود اوایل تا اواسط تابستان: سال به سال به طور مداوم‌تری نسبت به کمبود اوایل بهار رخ می‌دهد. علائم در حدود خرداد ماه ظاهر می‌شوند – تاک‌های به شدت آسیب‌دیده هیچ محصولی ندارند. به نظر می‌رسد خوشه‌ها در حوالی زمان شکوفه‌دهی می‌سوزند یا خشک می‌شوند. خوشه‌های ضعیف می‌توانند هم اندازه طبیعی و هم اندازه میوه‌های ساچمه‌ای داشته باشند. میوه‌ها به جای میوه‌های بیضی یا کشیده معمولی در اکثر گونه‌ها، بسیار گرد تا تا حدودی مسطح هستند.

کمبود روی نیز باعث ایجاد میوه‌های ساچمه‌ای با شکل طبیعی می‌شود و اکثر آنها سفت و سبز باقی می‌مانند. علائم برگ شامل رنگ زرد لکه‌دار بین رگبرگ‌ها است که ممکن است به ظاهری “سوخته” تبدیل شود. کمبود روی می‌تواند با اسکا (اسکا یکی از مخربترین بیماری های انگور است) اشتباه گرفته شود، اما کمبود بور عمدتاً در برگ‌های جوان‌تر ظاهر می‌شود. نوک شاخه‌ها ممکن است رشد خود را متوقف کرده و بمیرند و در نتیجه رشد جانبی شاخه‌ها بیش از حد شود.

زیادی یا سمیت بر

در سمیت یا زیادی بر در فصل بهار برگ ها به سمت پایین فنجانی شکل و در اواخر فصل تابستان توسعه لکه های قهوه ای در حاشیه برگ را خواهید داشت.
محلول پاشی کود بر در بهار با غلظت بالا موجب می شود برگ ها طی 2 هفته فنجانی شکل شوند. اگرچه درخت دوباره سریع به حالت اول بر می گردد و عملکرد درخت معمولا بی تاثیر از این اتفاق است.

محلول پاشی بر بعد از خروج جوانه های برگ و قبل از گلدهی روی ارقام با میوه بستن ضعیف توصیه می شود.

کمبود بر موجب کاهش کلسیم، پتاسیم و منیزیم می شود اما میزان نیترات ردوکتاز به شدت کاهش می یابد و زردی برگ بوجود می آورد.

کاهش میزان نیترات ردوکتاز بعلت کاهش سریعتر رونوشت ژن ساختاری آن است که عنصر بر این مرحله را تحریک و تسریع می کند.

کمبود بر موجب تجمع هگزوز ها و ساکارزها در برگ می شود. تجمع قند ها موجب عدم تعادل اسمزی در برگ ها می شود.

در شرایط کمبود بر نشاسته در برگ افزایش می یابد و نیترات کاهش می یابد.

اضافه کردن بر و گلوکز به گیاه، فعالیت نیترات ردوکتاز را افزایش می دهد. فعالیت نیترات ردوکتاز و نیتریت ردوکتاز در حضور بر افزایش می یابد.

بر از طریق متابولیسم اسید نوکلئیک و پروتئین ها بر گردش انرژی موثر است.

کمبود بر ممکن است موقتی باشد اما ممکن است در طی بهار خشک نیز دیده شود.

کمبود روی و بر می تواند موجب کاهش تعداد میوه بستن شود. چونکه این دو عنصر نقش مهمی در رشد جوانه ها دارند. نقش بر و نیاز به بر در تولید لوله گرده و عمل تلقیح می باشد.

استرس یا تنش قبل از شکوفه که با کاهش میوه بستن همراه است می تواند بعلت کاهش رشد جوانه های برگی و کاهش جذب مواد غذایی قبل از شکوفه باشد.

از علائم کمبود بر در ریشه، ریشه خار دار stubby roots می باشد.

وقتی میزان بر در گیاه یا درخت کم باشد، تبدیل و یا تغییر نیترات در برگ صورت نمی گیرد و در برگ تجمع نمی یابد در این زمان کود بر این مشکل را حل می کند و تبدیل نیترات را تحریک و موجب تیره شدن شاخه و برگ می شود و موجب افزایش سرعت رسیدگی می شود.

بر یک کوفاکتور (عامل مشترک) برای شکست و تجزیه نیترات است.

منگنز نیز موجب سبزه تیره شدن برگ ها و پاسخ رشدی می شود.

مولیبدن نیز برای تبدیل نیترات لازم و ضروری است.

کمبود بر بازدارنده جذب نیتروژن می باشد و گاهی اوقات کمبود نیتروزن را در انگور ایجاد می نماید.

با وجود اکثر عناصر در خاک، باغداران انگور بعلت اینکه درخت در مراحل حساس دچار کمبود روی و بر می شوند از محلول پاشی این دو عنصر استفاده می کنند ( از شکوفه دهی و تغییر رنگ).

در مواردی آمده بر و روی برای تولید اکسین لازم است. اگر این دو عنصر کم باشند، اکسین کمی تولید می شود و از رشد جوانه ها جلوگیری می شود. همچنین میانگره ها و جوانه ها نیز کوچک باقی می مانند.

در کمبود روی در انگور، جوانه ها ممکن است زیگزاگی رشد کنند.

محلول پاشی بر در انگور دو مرحله مهم دارد.

1- 10 تا 14 روز قبل از گلدهی

2- در مرحله گلدهی

زمان محلول پاشی روی نیز همانند بر است.

کلسیم 2 بار بعد از گلدهی و دو هفته قبل از برداشت توصیه می شود.

reza malek

همه پست های نویسنده