- سبدخرید خالی است.
- ادامه خرید
Onion downy mildew
بیماری سفیدک داخلی، یکی از مخرب ترین بیماریهای پیاز در ایران بوده و به ویژه در مناطق مرطوب و خنک خسارت شدیدی به محصول پیاز وارد میکند.
سفیدک دروغی به صورت میسلیوم روی پیازهایی که پس از برداشت در مزرعه باقی می‌مانند و در توده‌های جمع‌آوری‌شده، زمستان‌گذرانی میکند. هاگ‌های در حال استراحت با دیواره ضخیم، اووسپورها، می‌توانند شرایط نامساعد خاک را به مدت ۴ تا ۵ سال تحمل کنند و می‌توانند جوانه بزنند و پیازهای جوانه‌زده را آلوده کنند. میسلیوم می‌تواند برای مدت طولانی روی پیازهای نارس زنده بماند.
این بیماری در هوای خنک (کمتر از 22 درجه سانتیگراد) و مرطوب تشدید میشود. هاگ‌ها (کونیدیاها) می‌توانند توسط باد تا مسافت‌های طولانی حرکت کنند و در دمای 6 تا 27 درجه سانتیگراد (دمای بهینه 11 تا 13 درجه سانتیگراد) تولید می‌شوند. در شرایط خشک و دمای بالای 13 درجه سانتیگراد، هیچ هاگی تولید نمی‌شود. چرخه پاتوژن از آلودگی تا هاگ‌زایی می‌تواند در حدود ۲ هفته تکمیل شود. وقتی هوا گرم و خشک میشود، هاگ‌زایی خشک میشود و گیاهان می‌توانند تا حدودی با تولید برگ‌های جدید و غیرآلوده بهبود یابند، اما اگر هوا دوباره سرد و مرطوب شود، بیماری برمی‌گردد. لذا عموما این بیماری روی پیاز های بالغ و در اوایل اردیبهشت تا اوایل تابستان بیشتر مشاهده می شود.
نشانه های این بیماری به صورت لکه های بیضی شکل، با اندازه های متفاوت است که کمی رنگ پریده تر از مابقی برگ های دیگر پیاز می باشد. سفیدک دروغی با نواحی سبز کم‌رنگ، زرد تا قهوه‌ای با اندازه و شکل نامنظم (بیضی-استوانه ای) روی برگ‌ها یا ساقه‌های بذر آلوده مشخص میشود.
عموما بهار و تابستان ( در مازندران از اوایل اردیبهشت تا اواسط خرداد) فعالیت این قارچ بیشتر می شود.
در تصویر زیر چهار مرحله شروع و شدت بیماری سفیدک داخلی را روی برگ های پیاز مشاهده می نمایید.
در سفیدک داخلی عموما خشک شدن برگ ها به ترتیب از برگ های مسن خارجی به سمت برگ های جدید داخلی می باشد.
خشک شدن برگ ها معمولا از قسمت نوک برگ ها شروع می شود و به سمت پایین گیاه می اید.
سفیدک داخلی روی برگ و ساقه بذر دهنده پیاز نیز، تشکیل کندی یا عامل بیماری می نماید. زخم ها همانطور که در بالا گفته شد معمولا در بخش بالایی ساقه و عموما در یک طرف ساقه بذر دهنده ایجاد می شود که موجب می شود ساقه یا برگ پیچ خورده و بدشکل شود و ساقه در ادامه می شکند.
بسته به شرایط محیط و آب و هوای سال کشت ، بیماری سفیدک داخلی می تواند قبل از اینکه گیاه پیاز، ساقه بذر دهنده را بوجود آورد برگ های بالایی گیاه را را از بین ببرد و کشاورز مجبور به برداشت پیاز شود. یا در مواردی ساقه بذر دهنده (گل دهنده) پیاز بعد از تشکیل توسط عامل این بیماری آلوده می شود و از وسط می شکند و از بین می رود.
کنترل :
از خاک‌های با زهکشی ضعیف خودداری کنید.
خودداری از کشت زودهنگام در پائیز
از استفاده از بادشکن خودداری کنید و تراکم و فاصله گیاهان را مدیریت کنید.
همچنین کشت مخلوط یا هر چیز دیگری را که مانع جریان هوا میشود، محدود کنید.
از آبیاری هوایی استفاده نکنید، از آبیاری قطره‌ای یا زیرسطحی استفاده کنید.
ضایعات گیاه پیاز را از بین ببرید و توده‌های پیاز را جمع‌آوری کنید.
از استفاده بیش از حد نیتروژن خودداری کنید زیرا تولید بیش از حد برگ‌های آبدار باعث ایجاد بیماری میشود.
بذوری که به صورت خود مصرفی تولید می شوند با یکی از سموم قارچکش مناسب موجود در بازار مانند تیرام ( 2 در هزارلیتر آب) یا کاپتان (2کیلو در هزار لیتر آب) ضدعفونی شود.
در صورت وجود بارندگی و افزایش نسبی رطوبت هوا (بالای 85درصد) توصیه میشود (اواخر زمستان و یا اوایل بهار) پیشگیری با محلولپاشی قارچکش های پولتیگ لیا و یا اینفینیتو صورت گیرد.
در صورتی که علائم بیماری سفیدک داخلی نیز مشاهده گردید، (اواخر زمستان و یا اوایل بهار) استفاده از قارچکش پولتیگ لیا به میزان چهار کیلوگرم در هکتار در تناوب با قارچکشهای اینفینیتو دو کیلوگرم در هکتار و اکولایزر 400 گرم در هکتار به فاصله هر10 روز یکبار برای کنترل بیماری موثر است. در صورت تداوم هوای ابری و بارانی، حداکثر نوبت سمپاشی در یک فصل زراعی 4 تا 5 بار توصیه میشود.
قارچ کش مانکوزب (دو کیلوگرم در هزار لیتر آب)جهت پیشگیری و یا قارچ کش متالاکسیل مانکوزب (به میزان 1.5 کیلوگرم در هزار لیتر آب) جهت پیشگیری و کنترل این بیماری نیز موثر می باشد. توصیه می شود برای پیشگیری و یا کنترل این بیماری یک تا سه نوبت سمپاشی به فاصله 10 تا 14 روز صورت گیرد.
