سوختگی بوتریتسی گل رز

Botrytis blight on rose flower

سوختگی بوتریتیس گل رز یک بیماری مهم است که می‌تواند خسارات اقتصادی قابل توجهی به صنعت گیاهان زینتی وارد کند. این بیماری می‌تواند کیفیت و عملکرد گل رز را کاهش دهد و بر بازارپسندی گیاهان تأثیر بگذارد. سوختگی بوتریتیس در شرایط رطوبت بالا، به ویژه در حضور رطوبت آزاد، ایجاد می‌شود. این قارچ می‌تواند گل رز را از طریق زخم‌ها یا منافذ طبیعی مانند روزنه‌ها یا هیداتودها آلوده کند و می‌تواند در بقایای گیاهی یا مواد گیاهی آلوده زنده بماند.

Botrytis cinerea

سوختگی بوتریتیس چرخه بیماری پیچیده‌ای دارد که شامل آلودگی های اولیه و ثانویه می‌شود. آلودگی های اولیه زمانی رخ می‌دهند که هاگ‌های قارچ روی سطح گیاه فرود می‌آیند و جوانه می‌زنند و به بافت میزبان نفوذ می‌کنند. آلودگی ثانویه زمانی رخ می‌دهند که قارچ از محل اولیه آلودگی به سایر قسمت‌های گیاه یا سایر گیاهان مجاور گسترش می‌یابد. قارچ همچنین می‌تواند در بقایای گیاهی یا در خاک زنده بماند و به عنوان منبع مایه تلقیح برای عفونت‌های جدید عمل کند.

سوختگی بوتریتیس می‌تواند در هر منطقه‌ای که گل رز کشت می‌شود، رخ دهد، اما در مناطقی با رطوبت و بارندگی بالا شایع‌تر است.

بوتریتیس قارچی است که در هوای خنک و مرطوب شیوع بیشتری دارد و عموماً فقط سر و گردن گل را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما در دماهای بالا و رطوبت بالا نیز فعالیت دارد و موجب خسارت می شود. این بیماری در اثر تجمع آب در سر گل ایجاد می‌شود. معمولاً در باغ‌هایی که گردش هوا کم یا اصلاً وجود ندارد و شرایط مرطوب یا ازدحام بیش از حد وجود دارد، این مشکل ایجاد می‌شود.

در دوره‌های هوای سرد و مرطوب، سوختگی بوتریتیس اغلب روی گل‌های رز ایجاد می‌شود. این بیماری ممکن است گل‌ها را تحت تأثیر قرار دهد که ممکن است باز نشوند و با رشد قارچی قهوه‌ای مایل به خاکستری پوشانده شوند. گاهی اوقات این بیماری به صورت لکه‌های کوچک روی گلبرگ‌های آلوده مشاهده می‌شود. در پایه گل‌های آلوده، لکه‌های (زخم‌های) فرورفته و خاکستری-سیاه ممکن است روی ساقه‌ها یافت شوند و این زخم‌ها ممکن است تا پایین ساقه ادامه یابند. آسیب اغلب با زخم‌هایی که گل‌ها بریده شده‌اند یا گیاهان هرس شده‌اند، مرتبط است. این عفونت‌ها اغلب منجر به سوختگی ساقه می‌شوند. در قلمه‌هایی که برای تکثیر گرفته می‌شوند، قارچ ممکن است از طریق زخم‌های بریده شده وارد شود و شاخه‌های جوان یا کل قلمه را از بین ببرد.

اسکلروت‌ها ساختارهای اصلی برای بقای مزرعه هستند، اگرچه کنیدی‌ها ممکن است در طول فصل در مزرعه باقی بمانند و می‌توانند در محدوده دمایی ۴ تا ۵۴ درجه سانتیگراد زنده بمانند. مرحله زمستان‌گذرانی می‌تواند توسط هر چیزی که خاک یا بقایای گیاهی را جابجا می‌کند و اسکلروت‌ها، میسلیوم یا کنیدی‌ها را منتقل می‌کند، گسترش یابد.

دمای مطلوب برای رشد عامل بیماری‌زای این بیماری 16 درجه سانتیگراد و یا 60 درجه فارنهایت است. با افزایش دما و رطوبت هوا میزان شیوع و خسارت این بیماری افزایش می یابد. رطوبت بالا به توسعه بیماری کمک می‌کند و عامل بیماری‌زا عموماً از طریق زخم‌ها وارد گیاه می‌شود.

علائم سوختگی بوتریتیس گل رز

سوختگی بوتریتیس می‌تواند قسمت‌های مختلف گیاه رز، از جمله ساقه‌ها، برگ‌ها و گل‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. علائم اولیه بیماری، لکه‌های قهوه‌ای کوچک روی برگ‌ها یا ساقه‌ها است که بزرگ شده و با کپک خاکستری پوشیده می‌شوند.

رشد قارچی قهوه‌ای مایل به خاکستری را می‌توان روی برگ‌ها و گل‌ها مشاهده کرد. رگه‌های کوچکی روی گلبرگ‌های آلوده دیده می‌شود.

با پیشرفت بیماری، کپک می‌تواند به سایر قسمت‌های گیاه گسترش یابد و باعث پژمردگی و قهوه‌ای شدن برگ‌ها و گل‌ها شود.

بوجود آمدن پودر یا کپک های خاکستری روی بخش های آلوده و مرده گیاه از علایم این بیماری است.

قارچ بوتریتیس اغلب روی مواد گیاهی مرده زندگی می‌کند و از آنجا به مواد گیاهی زنده ضعیف شده گسترش می‌یابد. همچنین می‌تواند از طریق زخم‌ها یا بافت‌های سالم بدون عبور از بافت‌های مرده یا در حال مرگ، آلوده شود. این بیماری قارچی می‌تواند باعث سوختگی شاخه‌ها روی ساقه‌ها، جوانه‌ها، گل‌ها، میوه‌ها و برگ‌ها شود. این بیماری قارچی می‌تواند باعث گموز، پوسیدگی میوه و مرگ گیاه شود. هنگامی که رطوبت زیاد است، یک شبکه نازک تا ضخیم از میسلیوم روی بافت بیمار ایجاد می‌شود. این میسلیوم به رنگ خاکستری است، از این رو به آن کپک خاکستری می‌گویند. علائم ممکن است بسته به گیاهان مورد حمله، قسمت‌های مورد حمله گیاه و شرایط رشد متفاوت باشد.

شرایط آب و هوایی بارانی و رطوبت بالا، شرایط مناسبی را برای حمله بوتریتیس به گل رز ایجاد می‌کند. هوای گرم و خشک، رطوبت و نم مورد علاقه این قارچ را از بین می‌برد و در چنین شرایطی، این بیماری معمولاً حمله خود را متوقف می‌کند اما هوای گرم و مرطوب برای این بیماری مناسب است. تهویه مناسب در داخل و اطراف بوته گل رز به پایین نگه داشتن رطوبت درون بوته کمک می‌کند و در نتیجه محیط مساعد برای شروع بیماری بوتریتیس را از بین می‌برد.

در طول فصل بارانی، این بیماری جوانه‌ها و گلبرگ‌های گل رز را تحت تأثیر قرار می‌دهد – ممکن است گلبرگ‌های گل لکه‌های صورتی/قرمز را ببینید یا نوک و لبه‌های گلبرگ‌ها نرم و قهوه‌ای شوند. این لکه‌ها مانند لکه‌های آب روی گلبرگ‌ها به نظر می‌رسند، با این حال، این لکه‌ها در واقع ناشی از واکنش گیاهان به تهاجم قارچ در نقطه‌ای هستند که گلبرگ مرطوب بوده است.

در مواقع دیگر، گل‌ها به سادگی توپی می‌شوند و باز نمی‌شوند، یا منجر به آشفتگی گلبرگ‌های قهوه‌ای می‌شوند. این می‌تو اند با اسپورهای قارچی خاکستری پشمی روی بافت‌های پوسیده دنبال شود. شاخه‌ها ممکن است خشک شوند و لکه‌های بزرگ، پراکنده و هدفمند روی ساقه‌ها تشکیل شوند.

قارچ Botrytis cinerea باعث می‌شود شکوفه‌های در حال رشد به طور کامل باز نشوند – رطوبت بین گلبرگ‌های زیاد به دام می‌افتد و در همان مراحل غنچه های در حال باز شدن پوسیدگی ایجاد می‌شود. به این ترتیب کل یک محصول شکوفه می‌تواند از بین برود. در موارد شدید – زخم‌های سیاه یا کاراملی، فرورفته و کشیده، با طرح مشخص، روی ساقه‌های نرم جوان ظاهر می‌شوند و باعث ضعیف شدن، حلقه شدن و فروپاشی آن در نقطه آلودگی و به دنبال آن پژمردگی شاخ و برگ بالای زخم می‌شوند – اگر شرایط مساعد ادامه یابد، کل گیاه خواهد مرد.

بوتریتیس گاهی اوقات با پیری و آسیب تریپس اشتباه گرفته می‌شود. برای کمک به تشخیص قهوه‌ای شدن گلبرگ‌ها ناشی از پیری در مقابل بوتریتیس، گلبرگ‌ها را از نزدیک بررسی کنید.

هنگامی که گلبرگ‌های داخلی یا وسط گلبرگ‌ها ابتدا ضایعات قهوه‌ای ایجاد می‌کنند، احتمالاً کپک خاکستری (سوختگی بوتریتسی) دلیل آن است. روی گلبرگ ها نیز لکه های صورتی پراکنده شبیه قطرات آب نمایان می شود. در برگ‌هایی که نسبتاً نازک هستند مانند گل سرخ، ضایعات قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای و نامنظم هستند. روی برگ‌های گوشتی‌تر مانند رودودندرون، حلقه‌های متحدالمرکز با سایه‌های مختلف قهوه‌ای ممکن است قابل مشاهده باشند.

قهوه‌ای شدن ناشی از پیری گلبرگ ها باید ابتدا روی گلبرگ‌های بیرونی و در امتداد لبه‌ها یا نوک گلبرگ‌ها رخ دهد.

در خسارت تریپس عموما رز های سفید و روشن خسارت می بینند و لکه های سوخته نیز ابتدا روی بخش لبه بیرونی عموم گلبرگ ها دیده می شود.

جلگیری از خیس شدن گیاه, تراکم کاشت مناسب و جود جریان هوا بین شاخه و برگ ها و همچنین عدم استفاده از کود نیتروژن زیاد می تواند تا حدودی از بروز این بیماری جلوگیری کند.

سم قارچ‌کش سوئیچ با دو ماده مؤثره فلودیوکسونیل و سایپرودینیل علیه کپک خاکستری مورد استفاده قرار می‌گیرد که با دوز یک در هزار در گلخانه یا مزرعه محلول‌پاشی می‌شود و به دلیل داشتن دوره کارنس کوتاه (۳ روز در توت‌فرنگی، گوجه‌فرنگی و خیار) و حفاظت بلند مدت قبل و بعد از برداشت، در انبار و سیستم توزیع محصول، از بهترین سموم برای کنترل کپک خاکستری (بوتریتیس) توت‌فرنگی، گوجه‌فرنگی و خیار به حساب می‌آید.

قارچ کش تیلت به میزان یک لیتر در هزار لیتر آب و یا قارچ کش تیوفانات متیل به میزان نیم کیلو گرم در هزار لیتر آب و چندین قارچ کش دیگر نیز برای کنترل و مقابله با این بیماری توصیه شده اند.

در منابعی استفاده از قارچ کش های کاپتان، مانکوزب، اکسی کلرور مس و رورال تی اس نیز برای مقابله با این بیماری نام برده شده است

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی هستند.

15 + هفده =